Weimar

Ik zit in een drukke ruimte naast de congreszaal van de jongsocialisten van Duistland. Ze houden een congres in het tropische Weimar, het zuidoosten van Duitsland. In totaal zijn meer dan 360 afgevaardigden van de volgens mij bijna 100 000 leden nu al twee dagen aan het amenderen en resoluties aan het stemmen. animo is samen met een ander groepje internationale gasten uitgenodigd om deel te nemem aan het congres. Ik versta niet zo gigantisch veel van de tussenkomsten, maar de sfeer is wel goed. Er wordt gewerkt aan een soort definitie van de organisatie aan de hand van 63 stellingen. Ik geef later wel mijn indrukken rond de praktische kant van de zaak, ik wil eerst wat dieper ingaan op de speech van Martin Schulz.

Schulz is de fractieleider van de PES-group in het Europees Parlement. Hij is sinds kort ook de lijsttrekker voor de volgende Europese verkiezingen. Ik had samen met Wai-Hoi en de andere internationale gasten de kans even met hem te praten voor zijn speech en we waren zeer onder de indruk.

Die mens straalt deskundigheid uit en de wil om Europa te veranderen, hij is grappig en kan een zaal bezielen. Hij lijkt niet zo in het defensief en zelfbeklag te zitten waar ik sommige leden van onze partij soms van verdenk. Zijn toespraak van bijna een uur focuste op de rol die sociaaldemocraten nu moeten spelen in Europa. Het is nu aan progressieve partijen om de markt te sturen, de welvaart en tewerkstelling te garanderen. Dit moet door financiel producten te screenen voor ze op de markt komen, en de liberale bloeddorst naar winst te remmen. De mens heeft een hoop aantal rethorische hoogstandjes gelanceerd die ik zeker zal overneem. Ik ben intussen met Wai-Hoi een tussenkomst aan het schrijven voor VISIE08 volgende week, waar we zeker dat voluntaristische en die betrokkenheid in willen overbrengen.

Enfin, later meer. De mensen hebben de computer nodig.