Privé

Ik heb deze blog altijd beschouwd als een mix tussen politiek platform, publicatie van opinies en het ventileren van hoe ik me op een bepaald moment voel. Enkele maanden geleden wees Sieg me op het feit dat dat eigenlijk wel raar is, dat het misschien niet zo slim is om mijn emotioneel wedervaren hier neer te schrijven. Ik weet niet meer zo goed wat mijn antwoord daarop was... Ik denk dat ik zoiets zei à la: ja maar ik heb het nodig om dingen van me af te schrijven. Dat is inderdaad zo. Probleem is natuurlijk dat ik op deze blog ook een hoop reacties krijg van mensen op mijn standpunten. Die zijn niet altijd even positief (ahum, op zijn minst). Ik stel me dan natuurlijk ook te kijk voor die mensen. Je vraagt je dan af wat die over je denken. Ik schrijf over gevoelens en meningen; zouden ze die opsplitsing maken? Zoals: het is dan wel een politieke idioot, maar ik heb wel compassie met hem als zijn hondje sterft?

Ik schrijf dit maar omdat ik me zeer recent verbaasd heb over de heftige reacties op de commentaarsite van Het Laatste Nieuws rond het huwelijk van Martens en het klimongeval van Bruno. Nu ken ik Martens niet persoonlijk, hij staat politiek niet helemaal op mijn lijn (ahum 2). Ik moet wel zeggen dat ik bijzonder gecharmeerd was door de stralende glimlach van Miet Smet. Die zag er zo gelukkig uit. Ik was zeer geëmotioneerd. Gho, die moet lang op haar vent gewacht hebben. Ik was oprecht blij voor die twee. Dit heeft wat mij betreft niets te maken met waar ze beiden politiek voor staan. Als ik dan de reacties lees op de artikels op hln.be... Degoutant. Laat die mensen nu toch eens gelukkig zijn.

Hetzelfde met Bruno. Ik vind Bruno wel okay. Hij komt soms zeer stoer over en is wat direct in zijn uitspraken maar daarnaast ongelooflijk inteligent en een scherpe tong. Bon, een geschikte gast. Nogmaals die reacties. Het is nu toch niet omdat je niet akkoord bent met alles waar hij voor staat/stond dat je tevreden moet zijn omdat hij zo'n zwaar accident heeft gehad? U daar zo in verkneukelen. Ik vraag me dan af of ik mij daar ook aan bezondig... Mocht Bart De Wever nu morgen een arm verliezen - ik zeg maar wat. Of toen Leterme zo ziek was. Misschien dat de eerste reactie dan wel een is à la: hahaha, de sucker, eigen schuld. Maar twee seconden later moet je dan toch direct compassie hebben met die mensen? Dat staat nu toch volstrekt los van waar ze politiek voor staan



Bon, in elk geval. Ik merk dat ik hier een mix probeer te maken van verschillende zaken. Misschien is dat geen goed idee. Misschien wordt dit later wel een motivatie voor Dag Allemaal om korzelige naaktfoto's van mij met hangbuik op een Corsicaans strand te publiceren. Die Ilse Beyrens (of hoe heet dat kind): jamaar, wij mogen dat publiceren! Meneer Boriau loopt zo met zijn privé-leven te koop op zijn Blog dat wat publiceren geen schending is van zijn privacy. Hij heeft er zelf voor gekozen zo open te zijn, dus dit is relevant!" Het zou geen waar zijn. Ze krijgen een proces aan hun been. Enfin, ik zie wel. Ik haal het er dan wel van.